Het is één van die bestemmingen die je zintuigen al prikkelt als je de naam ervan nog maar hoort. Corsica, een romantisch oord vol geschiedenis en fantasie, zowel paradijs als woestijn, wil verkend en ontdekt worden. Julie Sarperi, reisblogger en auteur van ‘Carnets de Traverse’, verbleef bij Martine en Philippe, Airbnb verhuurders, niet ver van de Restonicavallei. Ze volgde hun tips toen ze in dit ongerepte stukje land van het ‘eiland van de schoonheid’ op ontdekking ging.


Ik was sinds de middelbare school niet meer in Corsica geweest.
Ajaccio. Autosleutels. Richting centum, de bergen, mijn hart achterna.
Strand? Niks daarvan.
Martine verwacht ons in de oude herberg die ze samen met haar man Philippe opgeknapt heeft, aan de voet van een rooskleurige berg op zo’n tien kilometer van Corte.

gif-martine

De ‘Auberge de la Scala’ behoorde eerst toe aan een gezin met 13 (!) kinderen, deed daarna dienst als postkantoor en bestaat nu onder de naam ‘Casa Magdala’ als bed and breakfast.
Het grote bloedrode gebouw grenst aan de D84 – of is het omgekeerd? Het ligt op weg naar Piana en haar prachtige kreken. Wanneer een motorrijder stopt om de weg naar Porto te vragen, roept ze lachend: “Rechtdoor”. Maar ‘recht’ kan je de weg niet echt noemen.
Martine geeft ons een warm welkom en we installeren ons in de ‘Suite sous les Étoiles’. We voelen ons al in hogere sferen. Tegelijkertijd voelen we ons ook thuis, want onze gastvrouw is niet alleen hartelijk, ze heeft ook de prachtige meubels en antieke objecten in dit oude huis met de grootste zorg bewaard.
Zo is er bijvoorbeeld het portret van haar grootvader in militair uniform die tijdens de oorlog van 14-18 gestorven is. Er staat een oud dressoir, een aantal metalen dozen die we willen openen, kaarsen, een open haard. Ook het parket en de balken vertellen een verhaal. Ik ben dol op de spiegel in de badkamer waarnaar ik meer heb gekeken dan naar mijn eigen spiegelbeeld. De sfeer die er hangt, doet een beetje denken aan een zomervakantie in een prachtig landhuis.
Martine is goed op de hoogte van de geschiedenis en de weetjes van Corsica. Tijdens onze reis volgen we dan ook blindelings haar tips op.

Restonica Corsica - Martine
Restonica Corsica - postcard

Restonica Corsica - room

“Gaan jullie deze namiddag zwemmen?”

Als we de kleine vallei bij de bed & breakfast afdalen, zien we hoe de rivier zich een mooie weg gebaand heeft met een aantal zandbanken die bijna net zo lekker liggen als ons bed. In hartje zomer komen jongeren hier om van de rotsen duiken.
Neem op de kleine parkeerplaats de zandweg naar beneden, ga de brug over en sla het weggetje in het bos naar rechts af om tot bij een ruïne te komen. Daar ligt een prachtige badplaats omgeven door witte rotsen die uitnodigt tot salto’s en andere duikkunsten.
Tara, de hond van Martine en Philippe, is ons gevolgd en speelt er naar hartelust. Het is eind mei, en dat is voor ons nog wat vroeg voor een plons in het water. Maar de geur alleen al van het bos brengt ons in verrukking. Ah! De geur van vijgenbomen!Corsica riverDe Gorges de l’Asco

Hoe dieper we de vallei in gaan, hoe smaller de wegen worden en hoe meer we van de buitenlucht genieten. Maar ook niet te veel natuurlijk: de Corsicaanse wegen bewandelen is een echte sport. Vooral in de bergen.
Maar wat is het mooi. We genieten even voordat we aan onze tweede marathon van de dag beginnen. Lunch bij Jacqueline.

5-Asco

Corsica graph

“Jullie moeten bij Jacqueline gaan eten”

Jacqueline Costa serveert in haar restaurant al 51 jaar lang hetzelfde menu. Martine belooft ons dat het een typisch Corsicaans gerecht zal worden, met grote porties.
Inderdaad. In de grote witte kamer (er is te veel wind om op het terras onder de wijnranken te zitten) treffen we al enkele plaatselijke bewoners en reizigers aan. We zitten nog maar net, of ze zeggen ons dat we vooral geen brood mogen eten. En inderdaad, maak deze fout vooral niet als je Jacqueline een bezoek brengt!
Beignets, lasagne, cannelloni en kaas passeren de revue,… Jacqueline is op haar 18de begonnen en heeft een familiezaak: haar kleindochter staat in de zaal en ik vermoed dat er in de keuken alleen maar tantes en nichten te vinden zijn.
1 – Corsicaanse charcuterie: worst, lonzo, coppa.
Opmerkingen over de Corsicaanse charcuterie.
“In Corsica is het woord voor worst niet ‘saucisson’, maar ‘saucisse’. De worst van Justin Bridou, daar zeggen we ‘saucisse’ tegen!”
Corsicaanse ham is moeilijk te vinden. Er wordt veel vaker lonzo geserveerd.
De tip van Martine als je van de typische keuken wil proeven: ervoor zorgen dat je bij een bejaard koppel wordt uitgenodigd. “Als de figatellu op tafel wordt gezet, zit je goed! “.
2 – Beignets met brocciu en ansjovis ‘à la bastiaise’ (oftewel met heel veel knoflook)
Opmerkingen over de brocciu.
Deze wordt een beetje als de nationale kaas gezien. Verse schapenkaas. Enkel te vinden tussen half november en juni. In de zomer worden de lammetjes geboren en krijgen zij dus de melk.
“Wie er niet van geproefd heeft, kent het eiland niet” – Émile Bergerat
3 – Lasagne en cannelloni
4 – Gebakken kalfsvlees
5 – (Lopende) kaas of brocciu: op dit punt kan je kiezen tussen echte kaas voor volwassenen, of verse kaas. Aan de brocciu wordt een beetje suiker en ‘Aqua Vita’, Corsicaanse brandewijn toegevoegd. Heerlijk!
Tip voor Corsicaanse kaas
Als je Corsicaanse kaas wil kopen, zoek dan naar huisbereide kaas en kijk op het etiket het vetgehalte na: als dat ‘onbepaald’ is, is er meer kans dat het om ambachtelijke kaas gaat.
6 – Huisgemaakte flan met karamel

Restonica Corsica - Chez Jacqueline

Le Relais – Chez Jacqueline”

Ponte Castirla

Menu voor €25, buiten het seizoen enkel ‘s middags open

“Omdat de route zo prachtig is”

Deze route wordt de Scala-route genoemd. De Scala di Santa Regina was lange tijd de enige weg tussen de bergen en de vlakte. Een pad voor muilezels en kuddes. Een bergweg die door de mens uit rotsen gemaakt werd. Prachtige aders van droge stenen die door het graniet trekken, voorouderlijke traptredes die in de rots gehouwen lijken te zijn.
“De bestemming doet er niet toe, het is de weg ernaartoe die telt.”
Op de secundaire weg D84
We parkeren ons dicht bij een kleine bron (Scala wordt aangegeven).

Restonica

Corsica postcard

“Vergeet Ladurée, voor macarons moet je bij Anne zijn”

In de Corsicaanse macarons van Anne Marchetti proef je zowel de zee als het groen. Naast de traditionele pistache, rozenblaadjes en verse munt is er de cederappel, kastanje met whisky, honing van de aardbeiboom en zwarte vijg te verkrijgen.
Voor degenen die een goede fles wijn zoeken, is er de Clos Venturi. Anne verliet Porto Vecchio voor haar geliefde wijngaard. Er wordt een zeldzame wijn, een bergwijn geproduceerd. In dit huis dat volledig uit rivierstenen is opgebouwd, gaan wijn en macarons hand in hand.

“Anne Marchetti, buitengewone macarons”
Weg naar Corte Taverna
Piedigriggio

“Iedereen bezoekt de Restonica”

Het is DE meest bekende vallei in de regio, en daar kan ik niets op tegen hebben. Soms moet je je gewoon laten leiden en voor de klassieke, veiligste optie gaan.
Probeer daarbij uiteraard wel de drukte te vermijden.
Op die regenachtige dag eind mei waren we alleen, en we vonden het een geweldig mooie plek. Je vindt er badplaatsen met helder water en prachtige wandelroutes. De meest bezochte zijn die van het meer van Mélo en Capitello.
Maar alleen al de autorit naar de bovengelegen parkeerplaats is de reis waard. Ik moet vaak aan het Yosemite park denken. — Ok, ik ben er nooit geweest, maar ik zweer je dat ik foto’s op Instagram gezien heb en dat het er veel op lijkt.

10-Restonica1

Corsica RestonicaNog twee extra tips van Martine:

* De vallei van Niolu en het meer van Ninu (op 1743 m), met wilde paarden en schapen… Een mooie uitstap van ongeveer 5 uur (plus 1 uur om rond het meer te wandelen).
* De Castagniccia met haar kastanjebomen, grote kerken en kleurrijke kloosters. Hier vind je ook de bron van het Corsicaanse bronwater Orezza (je kan er de fabriek bezoeken).
Een dankjewel aan Philippe, Martine, Jacqueline, Anne, Audrey, Padoune, Tony, Tara, Scotty, Flora, Grisouille, Lilou, Bonux, Eliot, Sissi, Basile, Câline, Margot, Charlie, Noémie en Jules voor hun ontvangst, persoonlijkheid en sympathie.

Restonica Corsica - breakfast


Julie Sarperi is de oprichtster van ‘Carnets de traverse’, een blog over haar reizen die ze in 2007 begon. Tijdens haar vele reizen laat Julie je de wereld zien via de foto’s die ze met haar Leica maakt. Op haar blog deelt ze haar mooiste ervaringen en meest inspirerende adresjes. Je ziet haar vaak hier en daar souvenirs van haar reizen verzamelen: tickets, oude foto’s, enz. Volg haar avonturen op carnets-de-traverse.com