Για τους Superhost Mary και Buster Reynolds, η φιλοξενία και η κατασκευή σπιτιών αποτελούν μέρος της ζωής τους εδώ και 40 χρόνια. “Είναι ένας τρόπος ζωής”, είπε ο Buster. Αυτός και η σύζυγός του, Mary, χτίζουν το σπίτι τους με τα χέρια από το 1980 και το μοιράζονται με τους επισκέπτες. “Με όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους να έρχονται, βλέπετε το σπίτι σας και πάλι με φρέσκα μάτια. Είμαστε πολύ περήφανοι για ό, τι συνέβη”.  Το ακίνητο, που βρίσκεται σε ένα πρώην καταφύγιο πτηνών, μια διαδρομή 30 λεπτών με λεωφορείο από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, διαθέτει ένα κύριο σπίτι με τρεις ξενώνες, καθώς και δύο εξοχικά σπίτια. Και το ζευγάρι τελικά το ολοκλήρωσε “χθες το βράδυ!” Η Mary γέλασε, “Μόλις τελείωσα με την τοποθέτηση στα πλακάκια στο νέο μπάνιο”.

Η Mary και ο Buster άφησαν λίγο τα πλακάκια για να μας πουν πώς άρχισαν να φιλοξενούν, πώς τους βοήθησε εν μέσω της συνταξιοδότησης και γιατί μπορεί να υπάρχει ένα άλλο σπίτι όπως το δικό τους 5.000 χιλιόμετρα μακριά στη Νιγηρία.

Το χτίσιμο ενός σπιτιού με τα χέρια μοιάζει με τεράστιο εγχείρημα. Έχετε ξαναδουλέψει σε οικοδομές;  

Mary: Βασικά, όχι. Ο Buster είναι συνταξιούχος εικονολήπτης κι εγώ δούλεψα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην εκπαίδευση. Είχαμε έναν σπιτονοικοκύρη που έχτιζε αγροκτήματα και ήταν τόσο άσχημα χτισμένα που σκεφτήκαμε, αν μπορούσε να το κάνει αυτόςθα μπορούσαμε να το κάνουμε καλύτερα. Έτσι ο Buster έκανε μαθήματα για χτίσιμο με τούβλα κι εγώ αγόρασα ένα βιβλίο για υδραυλικά.

Αυτή είναι η εκπαίδευσή σας;

Buster: (γελάει) Δεν είχαμε τα λεφτά να αγοράσουμε σπίτι τότε. Ήταν ο μόνος τρόπος να αποκτήσουμε το σπίτι που θέλαμε στο κομμάτι γης που θέλαμε. Ξεκινήσαμε με 3.000 ραντ (190 ευρώ) και ανέβηκε το ποσό. Κάθε σαββατοκύριακο, κάθε ελεύθερο λεπτό, κάθε έξτρα σεντ, όλα πήγαιναν στο σπίτι.

Mary: Ο Buster έφτιαξε την κατασκευή και εγώ δούλεψα το εσωτερικό. Οι δοκοί είναι φτιαγμένοι από τοπικό ευκάλυπτο και μεγάλο μέρος των υπόλοιπων ξύλων προήλθε από τη μάντρα Crown Mines , ένα από τα πρώτα χρυσωρυχεία στο Γιοχάνεσμπουργκ. Για το μόνο πράγμα που προσλάβαμε άτομα ήταν το ηλεκτρικό ρεύμα και η αχυροσκεπή επειδή είναι πολύ εξειδικευμένα. Η κατασκευή της αχυροσκεπής είναι μια παραδοσιακή τέχνη,επομένως προσλάβαμε ντόπιους ειδικούς για να κατασκευάσουν την οροφή με άχυρα που είχαν κόψει οι σύζυγοί τους. Είναι σαν τον Μιχαήλ Άγγελο και την Καπέλα Σιξτίνα, περνάς σχεδόν μια ζωή πάνω κάτω σε σκάλες. Είναι σαν να ζεις σε ένα έργο τέχνης.

Έχει γίνει η συζήτηση για το σπίτι ένας καλός τρόπος να συνδεθείτε με τους επισκέπτες;

Buster: Ναι, σίγουρα. Το σπίτι είναι χωρίςεσωτερικούς τοίχους (open-plan), κάτι που δεν υπήρχε καν στο λεξικό το 1980. Τώρα οι καιροί επιτέλους μας πρόλαβαν! Οι επισκέπτες έρχονται μέσα από την πόρτα της κουζίνας και συνδέονται άμεσα με [το σπίτι και] αυτό που τους σερβίρουμε για πρωινό: σπιτικές μαρμελάδες από φρούτα του κήπου μας, πίκλες και τσάτνεϊ, καθώς και σπιτικά γκρανόλα και μάφιν. Υπάρχει πάντα ποικιλία ψωμιών, άφθονος καφές και τσάι Rooibos, που είναι νοτιοαφρικανικό. Περνάμε τουλάχιστον μια ώρα στο τραπέζι του πρωινού συζητώντας.

Mary: Είχαμε μια ομάδα από τη Νιγηρία που περίμενε ένα ξενοδοχείο 5 αστεριών. Όταν μπήκαν χάθηκε το χαμόγελό τους, αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να προσαρμοστούν στην εμπειρία. Μέχρι να φύγουν, κάποιος ζήτησε ένα αντίγραφο των σχεδίων του σπιτιού μας επειδή ήθελε να χτίσει ένα σπίτι σαν το δικό μας. Οπότε κάπου στη Νιγηρία μπορεί να υπάρχει ένα αντίγραφο του σπιτιού μας.

Αυτό ακούγεται σαν το μεγαλύτερο κομπλιμέντο! Πώς ξεκινήσατε τη φιλοξενία;

Mary: Μέσω της American Field Service (AFS), ένα πρόγραμμα διεθνών ανταλλαγών. Το 1984, κάναμε ένα εκπληκτικό ταξίδι στην Αμερική και, στηνεπιστροφή μας, η AFS έψαχνε για οικογένειες οικοδεσποτών. Από τότε, έχουμε φιλοξενήσει επτά μαθητές, ένας κάθε χρόνο, και από όλο τον κόσμο. Η φιλοξενία έγινε τρόπος ζωής για μας. Επίσης, προσθέσαμε δύο εξοχικά, αρχικά για τους γονείς μας, και στη συνέχεια ως ενοικιαζόμενα. Το 2017, η κόρη μας, Katy, μάς ενθάρρυνε να συμμετέχουμε στην Airbnb και αρχίσαμε να δεχόμαστε κρατήσεις σχεδόν αμέσως.

Τι απολαμβάνετε περισσότερο στη φιλοξενία;

Mary: Τους ανθρώπους. Πάντα μας άρεσε να έχουμε ανθρώπους εδώ, να μαθαίνουμε για διαφορετικούς πολιτισμούς και να μαθαίνουμε γιατί οι άνθρωποι έρχονται στη Νότια Αφρική. Είχαμε μια καταπληκτική ομάδα Αφροαμερικανών από το Σικάγο που ήθελαν να ανακαλύψουν τις ρίζες τους. Τους κατευθύναμε σε μέρη όπου πιστεύαμε ότι θα απολάμβαναν αυθεντικές αφρικανικές εμπειρίες. Και ήταν εντελώς κατάκπληκτοι και αισθάνθηκαν μια μεγάλη συμπάθεια για τον πολιτισμό.

Buster: Υπήρχε, επίσης, αυτός ο Αργεντινός που ήταν τόσο συνεπαρμένος με το σύστημα κομποστοποίησης που ήθελε να γυρίσει πίσω και να ξεκινήσει μια επιχείρηση κομποστοποίησης. Τέτοιες ιστορίες μας κάνουν να συνεχίζουμε.

Mary: Επιπλέον, ο Buster αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα και καθώς εγώ είμαι ημιαπασχολούμενος συνταξιούχος, αυτό το συμπληρωματικό εισόδημα έχει κάνει τεράστια διαφορά. Μας επιτρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε στο σπίτι μας. Απασχολούμε επίσης δύο οικιακούς εργάτες και έναν κηπουρό. Αν δεν είχαμε το εισόδημα από την Airbnb, θα έχαναν κι αυτοί τις δουλειές τους. Η πρόθεσή μας δεν είναι να βγάλουμε κέρδος, αλλά να διατηρήσουμε το σπίτι μας και να συνεχίσουμε να απασχολούμε τη Nelly, την Elizabeth και τον Mishek.

Έχετε κάποια συμβουλή για τους οικοδεσπότες;

Mary: Πρέπει να απολαμβάνετε αυτό που κάνετε, αλλιώς δεν αξίζει τον κόπο. Εμείς το απολαμβάνουμε σίγουρα. Και όταν οι άνθρωποι εκτιμούν τα πράγματα, ξέρετε ότι το κάνετε σωστά.